İstanbul' da bir yazı
Git bu mevsimde, gurub vakti, Cihangir’den bak!
Bir zaman kendini karşındaki ruy' aya bırak!
Başkadır çünkü bu akşam bütün akşamlardan;
Güneşin vehmi saraylar yaratır camlardan;
O ilah isteyip eğlence hayalhanesine,
Çevirir camları birden peri kaşanesine.
Som ateşten bu saraylarla bütün karşı yaka
Benzer üç bin sene evvelki mutantan şarka.
Mestolup içtiği altın şarabın zevkinden
Elde bir kırmızı kaseyle ufuktan çekilen
Nice yüz bin senedir şarkın ışık mimarı
Böyle ma’mur eder ettikçe hayal Üsküdar’ı.
O ilahın bütün ilhamı fakat anidir; Bu ateşten yaratılmış yapılar fanidir;
Kaybolur hepsi de bir anda kararmakla batı.
Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!
Ordumuza düşmanlık
Türkiye’ de, çok ciddi bir şekilde ordu düşmanlığı yapılıyor. Ben, bu Türkiye topraklarında Türk gibi yaşamak istiyorum. Türkiye’ den başka gidecek hiçbir yerim yok.
Her Türk Cumhuriyetinde (!) bazı yetkililere sorulduğunda:
"İstiklalinizi neden kaybettiniz? Neden Rusya’ nın bir sömürge toprağı oldunuz?"
Her Türk topluluğundan, aynı cevap verildi:
"Ordumuz yoktu! Ordumuz yoktu! O bakımdan Rus orduları, adeta, ellerini kollarını sallaya sallaya, bütün Türkistan topraklarını istila ettiler!.."
Türkistan’ ın binde biri büyüklüğünde bile olmayan Çanakkale topraklarında, 253 bin şehit verdik. Düşmandan da o kadar asker kırdık. Ruslar Türkiye’den birkaç misli büyük olan Türkistan topraklarını istila ettiklerinde 100 (yüz) askerlerini bile kaybetmemişler.
Türkiye’ de herkesin; namusu, şerefi, hürriyeti olan Türk ordusunun ve Türk devletinin ayakta kalmasına bağlıdır.
Kaderini sev - belki seninki en iyisidir!
Deniz kıyısında bir ihtiyar taşçı kayayı yontmaktadır.
Güneş onu yakıp kavurur.
O da Tanrıya yakarır keşke güneş olsaydım diye.
"Ol" der Tanrı. Güneş oluverir.
Fakat bulutlar gelir örter güneşi, hükmü kalmaz.
Bulut olmak ister. "Ol" der Tanrı. Bulut olur.
Rüzgar alır götürür bulutu, rüzgarın oyuncağı
olur.
Rüzgar olmak ister bu kez. Ona da "Ol"
der Tanrı.
Rüzgar her yere egemen olur, fırtına olur, kasırga
olur. Herşey karşısında eğilir.
Tam keyfi yerindeyken koca bir kayaya rastlar.
Ordan esen burdan eser, kaya banamısın demez!
Bildiniz, Tanrı kaya olmasına da izin verir.
Dimdik ve güçlü durmaktadır artık dünyaya karşı...
Sırtında bir acı ile uyanır....
Bir ihtiyar taşçı kayayı yontmaktadır. ..
"Nietzsche "
« Önceki ::